تدمیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدمیری . [ ت ُ ] (ص نسبی ) منسوبست به تدمیر که از بلاد اندلس می باشد. (انساب سمعانی ).
تدمیری . [ ت ُ ] (اِخ ) ابوالقاسم طیب بن هارون بن عبدالرحمن التدمیری الکتانی . بسال ٣٢٨ هَ . ق . در اندلس درگذشت . (از معجم البلدان ).
تدمیری . [ ت ُ ] (اِخ ) ابراهیم بن موسی بن جمیل تدمیری . رجوع به ابراهیم شود.