تدمیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدمیح . [ ت َ ] (ع مص ) فرودآوردن و پست نمودن سر خود را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). فرودآوردن سر و پشت خود را. (متن اللغه ). رجوع به مزاد شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدمیح . [ ت َ ] (ع مص ) فرودآوردن و پست نمودن سر خود را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). فرودآوردن سر و پشت خود را. (متن اللغه ). رجوع به مزاد شود.