تدریع
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تدریع. [ ت َ ] (ع مص )زره پوشانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). و نیز مدرعه و دراعه پوشانیدن کسی را. (منتهی الارب ). ◄ پیراهن پوشانیدن زن را. ◄ پیش برآمدن مرد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ خبه کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). خفه کردن فلان را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از المنجد). ◄ ظاهر نمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد) (المنجد). ظاهر نمودن آن چیز را. (ناظم الاطباء).