تدحدر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدحدر. [ ت َ دَ دُ ] (ع مص ) غلطیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تدحرج . (متن اللغه ) (اقرب الموارد). رجوع به تدحرج شود.