فرهنگ لغت

تدبیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تدبیب . [ ت َ ] (ع مص ) نشتافتن در رفتن . (زوزنی ). به آرامی راه رفتن . (متن اللغه ). نیک نرم رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).

معنی تدبیب | فرهنگ لغت