تخشن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخشن . [ ت َ خ َش ْ ش ُ ] (ع مص ) درشت گردیدن و سخت شدن خشونت کسی . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء). شدت یافتن خشونت کسی . (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ زیستن به زندگانی سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ پوشیدن لباس درشت غیراملس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). لباس خشن پوشیدن . (اقرب الموارد) (المنجد). ◄ سخن درشت گفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).