تخشب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخشب . [ ت َ خ َش ْ ش ُ ] (ع مص ) خوردن شتران چوب یا گیاه خشک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد): تتخشب الابل ُ عیدان َالشجر؛ ای تتناول اغصانه . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخشب . [ ت َ خ َش ْ ش ُ ] (ع مص ) خوردن شتران چوب یا گیاه خشک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (منتهی الارب )(ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (المنجد): تتخشب الابل ُ عیدان َالشجر؛ ای تتناول اغصانه . (اقرب الموارد).