تختیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تختیر. [ ت َ ] (ع مص ) تباه کردن شراب، ذهن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خراب کردن شراب، کسی را. (قطر المحیط). تباه کردن شراب، کسی را و او را به حال سستی انداختن . (اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تختیر. [ ت َ ] (ع مص ) تباه کردن شراب، ذهن کسی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خراب کردن شراب، کسی را. (قطر المحیط). تباه کردن شراب، کسی را و او را به حال سستی انداختن . (اقرب الموارد).