فرهنگ لغت

تخت بر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تخت بر. [ ت َ ب َ ] (نف مرکب ) بَرنده ٔ تخت . تخت گیر. که تخت رباید و گیرد : تخت بر، آن سر که بر او پای تست بختور، آن دل که در او جای تست . نظامی .

معنی تخت بر | فرهنگ لغت