تخادع
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ دُ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) یکدیگر را فریفتن.<BR>۲- (مص ل.) خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛ ج. تخادعات.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ دُ) [ ع. ] ۱- (مص م.) یکدیگر را فریفتن. ۲- (مص ل.) خود را فریب خورده وا نمودن در صورتی که نباشند؛ ج. تخادعات.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تخادع . [ ت َ دُ ] (ع مص ) فریبش نمودن . (دهار). خود را فریب خورده وانمود کردن و فریب خورده نبودن . (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ فریفتن بعضی مر بعضی را. (از منتهی الارب ) (از آنندراج ). تخاتل .