تحییض
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحییض . [ ت َح ْ ] (ع مص ) روان گردانیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تحییض آب ؛ روان کردن آن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ جماع کردن در حیض . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).آمیختن با زن، هنگامی که حائض بود. (قطر المحیط).