تحیوی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحیوی . [ ت َ ی َ ] (اِخ ) علی بن محمدبن عمر، معروف به صاحب و ملقب به موفق الدین . مؤید رسولی ویرا بسال ٦٩٦ هَ . ق . وزارت داد و عزل و نصب قضات را نیز بدو سپرد. وی تا پایان عمر به کار وزارت اشتغال داشت و او را اخباری است . و بسال ٧١٢ هَ . ق ./ ١٣١٢ م . درگذشت . (از اعلام زرکلی چ ١ ج ٢ ص ٦٩٥).