تحشن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تحشن . [ ت َ ح َش ْ ش ُ ] (ع مص ) ورزیدن و کسب کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). اکتساب . (اقرب الموارد) (قطر المحیط).