تحسیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ) [ ع. ] (مص م.)<BR>۱- مانده کردن.<BR>۲- دریغ خورانیدن دیگری را.<BR>۳- حقیر داشتن.<BR>۴- آزردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ) [ ع. ] (مص م.) ۱- مانده کردن. ۲- دریغ خورانیدن دیگری را. ۳- حقیر داشتن. ۴- آزردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تحسیر. [ ت َ ] (ع مص ) مانده کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آرمان خورانیدن . (تاج المصادربیهقی ). دریغ خورانیدن کسی را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). به حسرت واداشتن کسی را. (از اقرب الموارد). کسی را در حسرت افکندن . (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ حقیر داشتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تحقیر کردن کسی را. (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ آزردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ پر بیوفتیدن مرغ . (تاج المصادر بیهقی ). افتادن پر مرغ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).