تحزن

(تَ حَ زُّ) [ ع. ] (مص ل.) اندوه خوردن، اندوه بردن.<br>

(تَ حَ زُّ) [ ع. ] (مص ل.) اندوه خوردن، اندوه بردن.

تحزن . [ ت َ ح َزْ زُ ] (ع مص ) اندوهگین شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (منتهی الارب ) (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء)(اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ اندوه نمودن بر کسی و بخشودن او. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تحزن بر چیزی و برای امری ؛ توجع [ رثا گفتن ] بر آن . (از اقرب الموارد) (قطر المحیط).