تجود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجود. [ ت َ ج َوْ وُ ] (ع مص ) جَیّد اختیار کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (قطر المحیط). ◄ تأنق در صنعت . (اقرب الموارد).