فرهنگ لغت

تجوبی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجوبی . [ ت َ ] (ص نسبی ) منسوب به قبیله ٔ تجوب . رجوع به ماده ٔ قبل و ماده ٔ بعد شود.

تجوبی . [ ت َ ] (اِخ ) ابن ملجم تجوبی قاتل امیرالمؤمنین علی علیه السلام . رجوع به تجوب شود.

معنی تجوبی | فرهنگ لغت