تجنن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ جَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) دیوانگی ورزیدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ جَ نُّ) [ ع. ] (مص ل.) دیوانگی ورزیدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجنن . [ ت َ ج َن ْ ن ُ ] (ع مص ) خویشتن فاساختن به دیوانگی . (تاج المصادر بیهقی ). خود را دیوانه وانمودن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد). ◄ دیوانه گردیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). ◄ شکوفه آوردن گیاه زمین . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). روییدن گل و شکوفه از زمین . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط).