تجالد
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ لُ) [ ع. ] (مص ل.) جنگ کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ لُ) [ ع. ] (مص ل.) جنگ کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجالد. [ ت َ ل ُ ] (ع مص ) بیکدیگر شمشیر زدن . (دهار). بشمشیر زدن بعض ایشان مر بعض را. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). با یکدیگر شمشیر زدن . (آنندراج ).