تجاذل

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تجاذل . [ ت َ ذُ ](ع مص ) با هم کینه داشتن و دشمنی نمودن . (از اقرب الموارد) (قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).