تجاذب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ ذُ) [ ع. ] (مص ل.) کشیده شدن از دو سر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ ذُ) [ ع. ] (مص ل.) کشیده شدن از دو سر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تجاذب . [ ت َ ذُ ] (ع مص ) از یکدیگر درکشیدن . (زوزنی ). کشیده شدن و برگردیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ با هم کشیدن و تنازع نمودن . (منتهی الارب ). تنازع . (اقرب الموارد). تجاذب الرجلان الشی ٔ حولاه ُ عن موضعه و تنازعا فیه . (قطرالمحیط). جذب کردن و کشیدن همدیگر. (فرهنگ نظام ).