تثلیب

تثلیب . [ ت َ ] (ع مص ) شکشته شدن دندان اشتر از پیری و ریخته شدن موی دنبال وی . (تاج المصادر بیهقی ). ثِلب گردیدن شتر. (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ). و ثِلب ؛ شتر پیر دندان و موی دم ریخته . (از آنندراج ).