تثریة

تثریة. [ ت َ رِ ی َ ] (ع مص ) تر کردن . (تاج المصادر بیهقی ). تر کردن خاک را. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از قطر المحیط). آبزدن مکان را. آب ریختن و لت کردن قروت را. ◄ دست را بر خاک نهادن چنانکه نمازگزار گاه سجده . (از منتهی الارب ) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء).