تثجیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تثجیر. [ ت َ ](ع مص ) گشاده و پهناور کردن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ روان کردن آب را. ◄ (اِمص ) نرمی و فروهشتگی، یقال : فی لحمه تثجیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تثجیر. [ ت َ ](ع مص ) گشاده و پهناور کردن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ روان کردن آب را. ◄ (اِمص ) نرمی و فروهشتگی، یقال : فی لحمه تثجیر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).