تتوبة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتوبة. [ ت َ وِ ب َ ] (ع مص ) از گناه بازگشتن . (تاج المصادر بیهقی ). بازگشتن از گناه . ◄ باز مهربان شدن خدا بر کسی . توفیق توبه دادن کسی را خدای . ◄ آسان گردانیدن خدای دشواری کسی را. (منتهی الارب ). رجوع به توبه شود.