تتش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتش . [ ت ُ ت ُ ] (اِخ ) ابن ارسلان بن داودبن میکائیل بن سلجوق بن دقاق سلجوقی ملقب به تاج الدوله و مکنی به ابوسعید. برادر ملکشاه سلجوقی نخستین از سلاجقه ٔ شام که در سال ٤٨٨ هَ . ق . در جنگ با برکیارق، برادرزاده ٔ وی، به حدود ری کشته شد. رجوع به مجمل التواریخ و القصص چ بهار صص ٤٠٨ - ٤٠٩ و غزالی نامه تألیف جلال همایی ص ١٢ و ١٦ و قاموس الاعلام ترکی و رجوع به تاج الدوله تتش بن ارسلان ... و رجوع به ماده ٔ بعد شود.