تتراکلرور اتیلن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتراکلرور اتیلن . [ ت ِ ل ُ رِ اِ ل ِ ](اِ) مایعی است که در ١٢١ درجه حرارت بجوش می آید. خاصیت سمی و درجه ٔ جذب شدن آن از تتراکلرور دوکربن کمتر است و در کرمهای پرندگان مخصوصاً «هتراکیس » کبوتر بمقدار ٠/١ - ٠/٢ سانتی متر مکعب برای هر کیلوگرم وزن حیوان بسیار مؤثر و بعلاوه در مورد آسکاریس و «ان سینر» سگ و گربه و سایر کرمهای مدور حیوانات نیز تأثیر دارد. (از درمانشناسی احمد عطایی ص ٤١٨). رجوع به تتراکلروردوکربن شود.