تتراد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتراد. [ ت ِ ] (اِ) گونه ای کرموزوم در وهله ٔ «دیپلوتن » که در این مرحله دو شکاف در طول کروموزومهای هر زوجی ظاهر شده بقسمی که چهار عنصر کروموزومی نمایان میگردد. رجوع به جانورشناسی عمومی دکتر فاطمی ص ٣٥ و گیاه شناسی حبیب اﷲ ثابتی ص ٤٦٣ شود.