تتالیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتالیان . [ ت ِ ] (اِخ ) قومی که پسر پادشاه آن، ارشک بزرگ، بر آن تیوخوس شورید و پارتها را از قید حکومت مقدونیها خلاص کرد. رجوع به ایران باستان ج ٣ ص ٢٥٩٥ و ٢٥٩٧ شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تتالیان . [ ت ِ ] (اِخ ) قومی که پسر پادشاه آن، ارشک بزرگ، بر آن تیوخوس شورید و پارتها را از قید حکومت مقدونیها خلاص کرد. رجوع به ایران باستان ج ٣ ص ٢٥٩٥ و ٢٥٩٧ شود.