تبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبین . [ ت َ ب َی ْ ی ُ ] (ع مص ) بجای آوردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ پیدا و آشکار کردن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب )(از ناظم الاطباء). پیدا کردن . (ترجمان علامه ٔ جرجانی ). ◄ هویدا شدن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). پیدا و آشکار گردیدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آشکار شدن . (آنندراج ). ◄ درنگ کردن . (تاج المصادر بیهقی ). ◄ تأنی و وقار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و منه الحدیث : الا ان التبین من اﷲ تعالی و العجلة من الشیطان . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).