تبین
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ یُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بجای آوردن، شناختن.<BR>۲- هویدا شدن، پیدا گشتن.<BR>۳- (مص م.) پیدا کردن، آشکار کردن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ بَ یُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) بجای آوردن، شناختن.<BR>۲- هویدا شدن، پیدا گشتن.<BR>۳- (مص م.) پیدا کردن، آشکار کردن.<br>