تبکیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبکیر. [ ت َ] (ع مص ) بامداد کردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ پیش آمدن . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). پیش شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ گزاردن نمازگزار نماز را اول وقت آن . (از اقرب الموارد) (قطر المحیط). آمدن نماز را در اول وقت آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ بامداد رفتن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). ◄ بامداد آمدن بر کسی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). آمدن کسی را بامداد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ شتاب کردن بسوی کسی هر وقت که باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پگاه خیزانیدن کسی را بر یاران او. (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).