تبویص
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبویص . [ ت َ ](ع مص ) بوص آوردن گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). جنی البوص و هو ثمر نبات . (اقرب الموارد). ◄ کلان سرین شدن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ صاف رنگ گردیدن . (از قطر المحیط) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). پیش افتادن در مسابقه . (از اقرب الموارد) (از قطر المحیط). درگذشتن اسب در رهان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).