تبوذکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبوذکی . [ ت َ ذَ ] (اِخ ) سمعانی آرد: ... ابوسلمةبن موسی بن اسماعیل التبوذکی المنقری از مردم بصره . وی از همام بن یحیی و حمادبن سلمة و بصریان روایت کرده و ابوخلیفه ... از وی حدیث کرده است و بسال ٢٢٣ هَ . ق . درگذشت و از پرهیزکاران و ثقات بوده است . (از انساب سمعانی ج ١ ورق ١٠٣ ب ).
تبوذکی . [ ت َ ذَ ] (ص نسبی ) منسوب به تبوذک . سمعانی آرد: منسوب است به کود (سرگین به خاک آمیخته ) بخط امام ابوبکرِ الاودنی به بخارا خواندم که وی از ابوسلیمان حمدبن ابراهیم الحصالی (کذا) شنید که میگفت که از ابن راسه شنیدم که او میگفت : ابوسلمه ٔ تبوذکی ؛ ای بیاع السماد (فروشنده ٔ کود) و بصریان گویند فروشندگان سماد باهوشند و از ابوالفضل محمدبن ناصرالسلامی ... شنیدم که میگفت :تبوذکی در نزد ما (در بغداد) کسی است که دل و جگر و... آنچه در شکم مرغان است خرید و فروش کند. (انساب سمعانی ج ١ ورق ١٠٣ب ). رجوع به تبوذک و تبوذکی شود.