تبعات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبعات . [ ت َ ب ِ ] (ع اِ) ج ِ تبعة. عاقبتهای بد: و هرگاه که متقی در کار این جهان گذرنده تأملی کند... دنیا را طلاق دهد تا از تبعات آن برهد. (کلیله و دمنه ). رجوع به تبعه شود.
تبعات .[ ت َ ب َ ] (ع اِ) پیروان . ◄ لوازم چیزی . ◄ گاهی مراد از عقوبات معاصی باشد. ◄ تبعات اقتحام ؛ کنایه از رنجها و مشقتها . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).