تبریص

تبریص . [ ت َ ] (ع مص ) ابرص کردن کسی را. (از قطر المحیط). ◄ سر را تراشیدن . (از قطر المحیط). سر تراشیدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ رسیدن باران بزمین پیش از شیار کردن . (از قطر المحیط) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).