تبریزک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبریزک . [ ت َزَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان دشتابی در بخش بوئین قزوین که در ٢٣ هزارگزی باختر بوئین و ١٨ هزارگزی راه عمومی قرار دارد. جلگه ای است معتدل و ٦٠٠ تن سکنه دارد. آب آن از قنات و رودخانه ٔ خررود است محصول آن بنشن و غلات و پنبه و سیب زمینی است و شغل اهالی زراعت و بافتن گلیم و جاجیم است . راه مالرو دارد که ماشین نیز توان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).
تبریزک . [ ت َ زَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان قزل کچیلو در بخش ماه نشان شهرستان زنجان که در٤٢ هزارگزی جنوب خاوری ماه نشان و ٨ هزارگزی جنوب خاوری ماه نشان و ٨ هزارگزی راه عمومی قرار دارد. کوهستانی و سردسیر است و ٣٥٦ تن سکنه دارد. آب آن از چشمه سار و محصول آن غلات و انگور و قیسی و آلبالو و عسل است . شغل اهالی زراعت است و گلیم و جاجیم نیز بافند وراه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).