تبرک

(تَ بَ رُّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص م.) مبارک شمردن.<BR>۲- برکت یافتن.<BR>۳- (ص.) هر چیز مبارک و خوش یمن.<br>

(تَ بَ رُّ) [ ع. ] ۱- (مص م.) مبارک شمردن. ۲- برکت یافتن. ۳- (ص.) هر چیز مبارک و خوش یمن.

(تَ رَ) (اِ.) قلعه، دژ.

تبرک . [ ] (اِخ ) از معظمات قرای خرقانین است . رجوع به نزهةالقلوب چ گای لیسترانج ص ٧٣ شود.

تبرک . [ ت َ رَ ] (اِ) هر حصار و قلعه را گویند عموماً. (برهان ). هر حصار را گویند عموماً. (فرهنگ جهانگیری ) (از فرهنگ رشیدی ) (انجمن آرا) (آنندراج ). قلعه . (ناظم الاطباء). ◄ سبزتبرک ؛ سبزگنبد، کنایه از آسمان است . (انجمن آرا) : یک روزه وجه حاشیه ٔ درگه تو نیست چندین ذخیره ها که دراین سبزتبرک است . شرف شفروه (از فرهنگ جهانگیری ). رجوع به تبرک (اِخ ) شود. ◄ دوری پهن . (ناظم الاطباء). ◄ میزی که دارای کناره های بلند باشد. ◄ سر طبل . ◄ سبد میوه . (ناظم الاطباء).

تبرک . [ ت َ ب َ رَ ] (اِخ ) طبرک . رجوع به طبرک شود.

تیمن، خجستگی، شگون، میمنت، خوش‌یمنی، همایونی (متضاد: گجستگی، بدیمنی) برکت‌یابی

همایونی، فرخندگی، شگون

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی