تبره

تبره . [ ت ُ رَ / رِ ] (اِ) مخفف توبره : العلیقه، تبره که بر ستور کنند. (مهذب الاسماء) : بسته بر آخور او استر من جو میخورد تبره افشاند بمن گفت مرا میدانی . حافظ. رجوع به توبره شود.

تبره . [ ت َ ب َ رَ / رِ ] (اِ) اسم آلتی است در آسیای آبی . رجوع به تبرک آسیا شود. (یادداشت بخط مؤلف ).