تبرتیشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تبرتیشه . [ ت َ ب َ ش َ / ش ِ ] (اِ مرکب ) قسمی از تبر، مانا به تیشه . (ناظم الاطباء).آلتی برای شکستن و کندن که دو سر آهنین دارد، سری تبر است برای شکستن هیمه و غیره و سری تیشه است برای تراشیدن چوب یا کندن زمین . رجوع به تبر و تیشه شود.