تباسیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ دَ) (مص ل.) بی خود گشتن، از شدت گرما بی هوش شدن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(تَ دَ) (مص ل.) بی خود گشتن، از شدت گرما بی هوش شدن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تباسیدن . [ ت َ دَ ] (مص ) همریشه ٔ تبسیدن، تفسیدن و تابیدن . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). از حرارت گرمابیخود شدن و بیشعور گردیدن . (برهان ) (آنندراج ) (انجمن آرا). از گرما بیخود شدن و بی هوش گردیدن . (ناظم الاطباء). تفسیدن نیز تبدیل این لغت است . (انجمن آرا).