تبارک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(تَ رَ) [ ع. ] (مص ل.)<BR>۱- فال نیک گرفتن به چیزی.<BR>۲- بابرکت شدن.<BR>۳- خجسته گردیدن. ؛~الله پاک و منزهاست خداوند (برای بیان تحسین یا تعجب شدید نسبت به کسی یا چیزی گفته میشود). ؛ ~و تعالی بزرگ و بلندمرتبهاست خداوند.<br>