تب کشیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تب کشیدن . [ ت َ ک َ / ک ِ دَ ] (مص مرکب ) تحمل تب کردن . گرفتار تب بودن : گویند لب ترا چه افتاد این عذر نهم که تب کشیدم . خاقانی . سوز دل تا کی نگه دارم بلب خواهم کشید دود از جانم برآمد چند تب خواهم کشید؟ امیرخسرو (از آنندراج ). رجوع به تب و دیگر ترکیب های آن شود.