فرهنگ لغت

تب ستان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تب ستان . [ ت َ س ِ ] (نف مرکب ) تب ستاننده . گیرنده ٔ تب . دافع تب : از بهر تب بریدن خود دست آز را از نیستان هیچکسی تب ستان مخواه . خاقانی .

تبستان . [ ت َ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) تابخانه . کاشانه . خانه ٔ زمستانی . (یادداشت بخط مؤلف ).

معنی تب ستان | فرهنگ لغت