تاینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاینه . [ ن ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گاورود، بخش کامیاران شهرستان سنندج که در ٣٠ هزارگزی شمال کامیاران و ٥ هزارگزی باختر شوسه ٔ کرمانشاه به سنندج واقع است . کوهستانی و سردسیر است و ٢٠٨ تن سکنه دارد و آب آن از چشمه و محصول آن غلات، لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).