تایانگ خان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تایانگ خان . (اِخ ) «تابوقا» پسر «اینانج خان » پادشاه قوم «نایمان » و پدر کوچلک خان است که خان ختای وی را «تایانگ » لقب داده بود یعنی پسر خان . او در سال ٦٠٠ هَ . ق . مورد حمله ٔ چنگیزخان قرار گرفت و در حدود جبال آلتایی مغلوب و زخمی گشت . تایانگ خان کمی بعد جان سپرد و قومش مغلوب و پسرش کوچلک خان فراری گشت . رجوع به تابوتا و حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٢٠ و تاریخ مغول ص ١٦ و تاریخ جهانگشای چ قزوینی ج ١ ص ٤٦ حاشیه ٔ ٣ و ج ٢ ص ١٠٠ حاشیه ٔ ٢ و مخصوصاً طایانگ خان شود.