تایادوس

تایادوس . (اِخ ) برادر و سپهسالار امپراطور روم و سفیر وی به ایران در دوران پادشاهی خسروپرویز. این نام در شاهنامه تصحیف شده و بصورت «نیاطوس » ضبط گردیده .محمد معین در مزدیسنا و تأثیر آن در ادب پارسی آرد: این نام (نیاطوس ) باید تایادوس = تئودوسیوس باشد. (یشتها ج ١ ص ٥٦٠ حاشیه ). همین نام در تاریخ بی نام سریانی درباره ٔ دوره ٔ ساسانیان فئودوسیوس آمده . (مجله ٔ پیام نو سال سوم شماره ٔ ٢ ص ٥٦ و ٥٨) : بیامد نیاطوس با رومیان نشسته برفیلسوفان به خوان . فردوسی . نیاطوس کان دید انداخت نان ز آشفتگی باز پس شد ز خوان . فردوسی . رجوع به نیاطوس و ولف ص ٨٢٩ شود.