تاک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاک . [ ک َ ] (ع اسم اشاره ) آن . (از دزی ج ١ ص ١٣٩). اسم اشاره ٔ مؤنث ذاک . (ناظم الاطباء).
تاک . (اِخ ) طاق . رجوع به طاق و حبیب السیر چ خیام ج ٣ ص ٣٥٩ و حبیب السیر چ تهران ج ٢ ص ١١٣ شود.
تاک . (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان پایین ولایت بخش فریمان شهرستان مشهد که در ٦٨ هزارگزی جنوب خاوری فریمان و در ١٠ هزارگزی جنوب راه مالرو فریمان به آق دربند قرار دارد. دامنه ای است معتدل و١٨ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٩).