تاکوت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تاکوت . [ ک َ ] (اِ) تَکوت . تَکّوت . تیکَوْک . بلغت اهل بربر فربیون . (دزی ج ١ ص ١٣٩). در مغرب اقصی بلغت بربر فریبون را نامند و همچنین در مغرب میانه این نام را به دانه ٔ «اثل » دهند که فارسیان آن را «کیزمازک » (گزمازک ) گویند. رجوع به «اثل » شود. (از لکلرک ج ١ ص ٣٠٢). رجوع به مفردات ابن البیطار ج ١ ص ١٢ و کلمه ٔ «اثل » و تاکوب شود.