تالن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تالن . [ ل ُ ] (اِخ ) اومر. از صاحب منصبان اداری فرانسه که بسال ١٥٩٥ م . در پاریس متولد شد و در جنگی که در زمان کودکی لوئی چهاردهم (١٦٤٨- ١٦٥٣ م .) بین طرفداران پارلمان و درباریان درگرفته بود، از طرفداران پارلمان دفاع کرد. و در سال ١٦٥٢ درگذشت .